بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي
50
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )
برادر مؤمن خود دعا كند و بعد ازين دعاء فرشته آمين گويد و حق سبحانه و تعالى فرمايد كه مر توراست دو برابر آنچه براى برادر خود سؤال كردى به جهت دوستى تو آن برادر مؤمن را يكى بواسطهء اصل حب و آن ديگر بازاى دعاء بر برادر مؤمن ازينست كه حق تعالى فرموده وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ و زياده گرداند براى ايشان از فضل و كرم خود و از حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله مرويست كه مراد از زيادى ، شفاعت مؤمن است براى شخصى كه مستحق آتش دوزخ شده باشد و در دنيا با شفعاء خود احسان نموده باشد وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ و كافران مر ايشانراست عذابى سخت بدل آنچه مؤمنين راست از ثواب و فضل [ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 27 تا 29 ] وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 27 ) وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ( 28 ) وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ ( 29 ) وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ و اگر فراخ كردى خداى تعالى روزى را براى همهء بندگان خود لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ هر آينه همه سر ببغى و فساد بر ميداشتند در زمين و نظام عالم بر هم مىخورد چنانچه على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : و لو جعلهم كلهم اغنياء لبغوا بنا برين اگر از بعضى با وجود سعت رزق بغى سر زند آن را در انهدام بنيان نظام جملى دخلى نيست بلكه ميتوان گفت كه بسا باشد كه اين نوع بغى جزئى را دخلى در نظام عالم باشد و بعضى گفتهاند كه اگر احيانا از واسع الرزق بغى سر زند آن از جهت وسعت رزق نيست بلكه مقتضى ذات اوست كه اگر تنك روزى هم ميبود از بغى و فساد استنكاف نميكرد وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ و ليكن فرو